Het personage van de tovenares Alcina vindt zijn oorsprong in middeleeuwse ridderlijke gedichten, op hun beurt geïnspireerd op mythes vol gedaanteveranderingen uit de Oudheid. De twee Sieste-concerten van de Herfststerren, samengesteld met pianist Jean-Michel Dayez, brengen muziek die deze antieke motieven doortrekken naar de moderne tijd.

In 1951 putte Benjamin Britten inspiratie uit Ovidius’ Metamorfosen bij het componeren van een cyclus voor hobo solo. Elke beweging verwijst naar een mythologische figuur en zijn of haar – vaak gewelddadige – lotgevallen: Pan jaagt Syrinx na, Niobe ziet de goden haar kinderen doden, Narcissus wordt verliefd op zijn spiegelbeeld, Arethusa ontvlucht een dreigende verkrachting. Om al die in beelden omgezette menselijke ervaringen te delen, gebruikte Britten één instrument dat ons via zijn geschiedenis verbindt met de hele mensheid. Er bestaan namelijk al duizenden jaren lang en overal ter wereld hobo’s onder verschillende vormen.

Meer dan 300 jaar vóór die Metamorfosen verklankte Johan Sebastian Bachs lyrische abstractie een andere zoektocht naar het universele. De weelde en samenhang van de tonale wereld ontmoetten bij hem de polyfonie als een bezinning op rijpende gedachten in dialoog. Elke fuga van Das wohltemperierte Klavier vertrekt van een basisidee waarrond steeds nieuwe contrapunten gesmeed worden. Volgens Jean-Michel Dayez opent dit de weg naar een utopie: “Deze werken, een ode aan het scheppen, nodigen ook uit tot dialogeren en ontmoeten, tot eenheid in verscheidenheid, tot het verfijnen van opvattingen door naar de stem van de ander te luisteren.”