Béla Bartóks Sonate uit 1937 is een opzienbarend stuk muziekgeschiedenis, want voor het eerst liet het een piano op gelijke voet dialogeren met slaginstrumenten. Voor de première in Bazel bespeelden de componist en zijn echtgenote de piano’s, met toekomstige topdirigent Georg Solti als bladomdraaier. Hij kon zijn oren niet geloven. Kort daarop nam Bartóks leven echter een totaal andere wending. Om politieke redenen moest hij Hongarije verlaten en naar de Verenigde Staten emigreren. Terwijl hij in Europa bejubeld werd om zijn pioniersgeest, kwam hij in de VS nauwelijks aan de bak. Hij stierf er ziek en onbemiddeld in 1945.

Na hun concert getiteld Reis naar Oekraïne en de reizende opera Hertog Blauwbaards burcht in ons vorig seizoen, komen pianisten Oleh Kopeliuk en Ihor Sediuk terug naar Lille, zusterstad van Kharkiv. Ze stelden dit programma samen rond het thema van het verstoorde levenspad. Zo krijgt Bartók gezelschap van twee romantici in ballingschap — gedwongen voor Chopin, vrijwillig voor Liszt. Ook twee grote hedendaagse Oekraïense componisten komen aan bod: Lyudmyla Shukaylo, die sinds het begin van de oorlog in Egypte leeft, en Dmytro Malyi, wiens nieuwste werk, een schrijfopdracht voor de Opéra de Lille, tijdens dit concert in première gaat.