Claude Debussy en Karol Szymanowski schreven met een paar jaar tussentijd twee instrumentale meesterwerken geïnspireerd op de Griekse mythologie. Nochtans lagen hun werelden ver uit elkaar. Szymanowski, Pools componist geboren in het huidige Oekraïne, behoort nog tot de grote romantische traditie getekend door virtuositeit, terwijl Debussy onophoudelijk op zoek ging naar evocatieve muziek met klankkleuren uit de tussenwereld – muziek ‘van tussen de noten’.

Szymanowski was verknocht aan de Oudheid. Op zijn reizen naar Sicilië raakte hij in de ban van de tastbaar aanwezige Griekse wereld, de ruïnes en de opeenstapeling van culturen. Begeesterd door die mediterrane sfeer componeerde hij in 1915 een cyclus voor viool en piano. De drie bewegingen van zijn Mythes dragen elk de naam van een mythologische episode of figuur. Tijdens het Siësta-concert van 13 oktober voert Britten trouwens ook een aantal van die figuren op. De Fontein van Arethusa gaat over een nimf die een bron geworden is, Narcissus mijmert op de jongeman die verliefd is op zijn eigen spiegelbeeld, in Dryaden en Pan ontmoeten bosnimfen een verontrustend schepsel, half man en half geitenbok.

Het programma opent met Debussy’s iconische Prélude à ‘L’après-midi d’un faune’, kenmerkend voor de muzikale omwentelingen uit het begin van de 20ste eeuw en de blijvende invloed van mythologische figuren. Deze prelude, geïnspireerd op een gedicht van Stéphane Mallarmé, was oorspronkelijk een orkestwerk. De bewerking voor piano onthult de melodische lijnen en verfijnde structuur op een andere manier, als een intiem klanklandschap in miniatuur.